Lieve mama`s van Romy en Savannah

Lieve mama`s van Romy en Savannah,

Jullie weekend is niet te omschrijven. Toen langzaam het nieuws binnen druppelt over verdwenen meisjes en gevonden lichamen wou ik me het liefst helemaal afsluiten van het nieuws. Toen ik hoorde dat de lichamen jullie meisjes waren brak mijn hart. Zelf weet ik nog goed dat ik het nieuws kreeg dat mijn meisje niet meer leefde. Maar de omstandigheden zijn zo verschillend dat ik alleen de verstikkende rook die nu om jullie heen hangt kan indenken.
En dan nu? Nu weten jullie het lot van jullie meisjes en hebben jullie een stuk minder onzekerheid maar een hoop meer vragen er bij. De vragen blijven malen terwijl je wenend op de bank zit en weet dat je een afscheid moet gaan plannen voor jullie meisjes. Hier in kan ik maar 1 advies geven. Deze week beleef je maar 1 keer. Zorg voor een afscheid wat bij jullie meisjes past en niet wat de omgeving wilt. Jullie zijn de ouders en jullie kennen haar het beste. Neem de tijd om 14 jaar lang mooie momenten te bespreken en hier in mag je best lachen. Ze hebben vast wel eens hele maffe dingen gedaan. Denk aan gekke uitspraken of onhandige acties. Schrijf ze op, herinner ze en probeer te genieten van deze herinneringen.
En na deze week? Ik weet het ook niet. Mijn pad had zo veel minder vragen, minder boosheid. Jullie moeten op zoek naar wie dit heeft gedaan of hoe dit heeft kunnen gebeuren. Maar deel deze vragen en boosheid, krop het niet op. Huil, schreeuw ze uit. Er zijn genoeg mensen die zich opofferen om dit over zich heen te laten komen. Ga op boksen en gooi de pijn er uit. Krop het niet op!
Een moederhart dat huilt is sterkste wat er bestaat. Vecht voor hun herinnering. Moeders van overleden kinderen zijn vaak als een Phoenix. Uit de as van de pijn groeit er langzaam een sterk wezen. Maar hou jullie hier nog niet mee bezig. Focus jullie vooral op hier en nu. Aankomende weken gaan jullie afscheid nemen en zorg dat je hier, hoe vreemd dit ook klinkt, van kunt genieten. Lach en huil. Proost op hun leven. Ze verdienen de mooie herinneringen.

Dikke knuffel
Gewoon een mama

Ps: Mijn meisje overleed zonder aanleiding aan wiegendood toen ze 8 weken was. De pijn van gemis en afscheid is niet onbekend.

Lieve

Reageer op dit artikel

Laat als eerste een reactie achter.

Abonneren op
avatar
wpDiscuz
Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial