Een beetje anders

Dat onze (nu nog) peuter zoon anders was wisten we eigenlijk altijd al, maar langzaam dringt het me door hoe anders die echt is. 

Nu wil ik als eerste zeggen dat anders zijn niet slecht is, anders zijn is goed. Onze peuter is uniek en bovenal een heerlijk ventje. Hij is druk, creatief, zorgzaam en eigenwijs. Voor de helft echt peuter de andere helft is gewoon niet standaard.

Peuterzoon liep al achter met zijn praten, hij is bijna 4 jaar en maakt eindelijk korte zinnetjes van 2 of 3 woorden. Niet altijd in de goede volgorde, niet altijd goed uitgesproken maar een jaar geleden waren het een paar enkele woorden en dat was het. Met kleren aan krijgen we hem niet zindelijk, in de blote billen gaat dit wel weer goed. Hij kan de meest creatieve dingen bouwen met duplo, k`nex of blokken. Maar hij is echt een kindje die rond fladdert in zijn eigen bubbeltje. Als je hem wat zegt hoort hij je niet altijd, het duurt even voordat hij de zin verwerkt heeft. Een heel verhaal kun je niet vertellen, dat blijft niet hangen. Onverwacht een opdracht geven en verwachten dat het direct gedaan wordt kunnen we wel vergeten. Al past die zich aan de andere kant weer makkelijk aan, kunnen hem overal mee naar toe nemen en is die vriendjes met iedereen.

Door zijn makkelijk en zacht karakter zagen we niet altijd het probleem. We zagen natuurlijk wel dat hij anders was, maar we dachten “als hij kan praten wordt het makkelijker”. Maar dit is niet zo, het maakt zijn unieke karakter alleen maar meer duidelijk. Als ik hem naast leeftijdgenootjes zie valt het helemaal op. Ik merk dat ik steeds meer over de peuter moet uitleggen omdat hij niet standaard is en wat handvatten nodig heeft.

Nu is de vraag, wat is zijn toekomst? Iets wat nu allemaal iets anders gaat lopen dan voorheen gepland. Het belangrijkste is hier Peuter moet op een school terecht komen waar ze hem begrijpen en waar hij zich goed kan ontwikkelen. Waar aandacht voor hem en zijn handvatten zijn. Waar hij zijn zijn sterke kanten kan ontwikkelen en met zijn ” zwakke” kanten ziet er mee om kan gaan. Dit gaat niet gebeuren op een reguliere school, onze peuter moet naar speciaal onderwijs.

Thuis zijn we ook begonnen om hem meer ritme en regelmaat te geven. Met een dagritme bord met plaatjes plannen we de dag. Vijf minuten voor elke verandering geven we het aan. Gebruiken een wekkertje om einde en/of begin van iets aan te geven. We zorgen voor minder scherm tijd en meer uitdaging voor zijn creatieve brein. Zo hebben we onlangs k’nex gekregen. En hij bouwt al auto`s en huizen.

Willen we een stempel op ons kind? Dit is een vraag die ik me vaak stel. Ja omdat het ons duidelijkheid geeft. Nee omdat hij dan altijd achtervolgd gaat worden door de stempel. Van ons heeft hij de stempel lieve wervelwind gekregen. En die houd die wel even. Binnenkort gaat er een orthopedagoog hem observeren. We zien zelf wel wat autisme, add dingentjes. Maar goed we hebben er niet voor geleerd, wat kunnen we er nu echt van zeggen.

We gaan een nog beetje onzekere tijd te gemoed, maar in het einde gaat het helemaal goed komen. Gelukkig zitten JD en ik op 1 lijn. En het belangrijkste is dat peuter een goede volwassene wordt met een goede jeugd.

XoXo Vino Nijn

 

Reageer op dit artikel

Laat als eerste een reactie achter.

Abonneren op
avatar
Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial